galop door de Sardijnse graslanden te stuiven. Onderweg zie je prachtigste rotsformaties, groene grashellingen, historische opgravingen en ruïnes. Moe, voldaan en een beetje beurs reden we stapvoets het terrein van Hotel Arathena in het dorpje San Pantaleo op. Daar zag ik iemand op ons afkomen. Het was Alice, zo begreep ik later, de eigenaresse van het hotel. Op haar dienblad stonden twee grote glazen koel water voor ons klaar en aan haar arm hing een emmer water voor de paarden. Wat een service! Verleid door het schitterende uitzicht besloten Giovanni en ik om een nachtje te blijven en te genieten van de luxe van dit Sardijnse oord. Alice zorgde ervoor dat het Giovanni en mij aan niets ontbrak, en voor we het wisten was de warme Sardijnse zon vervangen door een heldere nacht vol schitterende sterren. Voor ons vertrek de volgende ochtend liet ik me nog uitgebreid masseren voordat we afscheid namen van Alice. Met een grote stap belandde ik weer in mijn vertrouwde zadel. Zachtjes spoorde ik mijn merrie aan om samen met Giovanni op zoek te gaan naar een volgend avontuur... Maar één ding wist ik zeker; hier kom ik terug. Eén nachtje was veel te kort om te genieten van zoveel Sardijnse verwennerij!